Een automatisch blogoverzicht in je mailbox

Meta: ik voegde een geheel automatische nieuwsbrief toe aan m’n blog. Voor de mensen die RSS niet fijn vinden en Twitter niet volgen kun je je hier inschrijven, en krijg je wekelijks een overzicht van alle blogs in je mailbox. De hele posts staan in de e-mail, dus je leest alles prettig op één plek.

Het concept ‘Housing First’ lijkt een effectieve manier om mensen van hun schulden en verslavingen af te helpen

Bijzonder, en vast ook tegelijk een concept waar vast veel pushback op zal zijn (want kost veel geld up-front): Housing First. Het idee dat je mensen een huis geeft, en dat dat een kettingreactie van positieve effecten veroorzaakt.

Uit Trouw:

Om meer zicht te krijgen op terugval volgt de Universiteit Utrecht vijf jaar lang een groep van 69 daklozen en voormalig daklozen. Nienke Boesveldt leidt dat onderzoek. Net als Van Doorn en Van der Zwaart pleit zij voor een nieuwe methode van opvang: Housing First. Nu moeten daklozen meestal door een opeenstapeling van opvangvormen. Van nachtopvang naar gemeenschappelijk wonen, van instellingswoning met begeleiding tot eindelijk een huis voor jezelf, en bij elke stap neemt de kans op terugval toe.

“De aanpak Housing First draait het traject om”, vertelt Van Doorn. Het idee is dat daklozen eerst een huis krijgen en daarna pas begeleiding voor bijvoorbeeld hun schulden of verslaving. “Er is wetenschappelijk bewijs dat dit werkt.”

Finland is het lichtende voorbeeld. Daar is Housing First de leidende methode. Het resultaat: Finland is het enige land in Europa waar dakloosheid afneemt. “Het wonder van Housing First is dat het ook werkt voor de zwaarste groep. Je krijgt ook mensen die én verslaafd zijn én grote schulden hebben én telkens uitvallen in de nu gangbare hulproute in een woning”, zegt Boesveldt.

Notes over notes

Ik zou heel graag een e-mailclient willen waarin ik highlights en notes kan maken in e-mails, die ik later gemakkelijk kan terugvinden. Een soort Medium meets e-mail.

Tegelijk zou ik graag een lees-later dienst willen waarbij dit ook kan: gemakkelijk highlighten en notities maken bij dingen die ik lees. En waar je als kers op de taart ook gemakkelijk PDF’s kunt toevoegen daar op dezelfde manier in kunt highlighten.

Onder water heeft dit systeem een API waardoor je met groot gemak koppelingen kunt maken met andere tools.

Of misschien is dit juist wel een notitie-app, waarin je ook bepaalde e-mails laat binnenkomen. Een kruising tussen een RSS-reader en app voor notes.

Een lijst van interne memo’s van Microsoft, Sony, Facebook, HP

I’m fascinated by interesting memos written for an internal audience - a company, a campaign or even for the President. Raw, not smoothened over for PR departments, they help shed light on how people really think inside institutions.

In de e-mailconversatie uit 1997 tussen Warren Buffett en Jeff Raikes schrijft Buffett:

i have so few friends who use e-mail that I only look for it once a week or so (and usually find nothing)

22 jaar verder en dit is volkomen onvoorstelbaar.

‘We live in what is starting to feel like a dark time’

Ik ontdekte de nieuwsbrief ’Daily Dad’ en ben fan. In het bericht van vandaag:

We live in what is starting to feel like a dark time. Despite all our wonderful technology, despite all the poverty and disease that has been eradicated, we are also seeing massive increases in racism, in violence, in political polarization. You turn on the news and you see college-educated adults who are paid to think for a living using the laziest logical fallacies and making the stupidest arguments imaginable. You turn on the news and you see the terrible deeds of terrible people, and your heart sinks.

De cijfers ondersteunen dit negatieve narratief niet, want het gaat op de wereld beter dan ooit. Lees voor dat perspectief het boek Factfulness. Toch herken ik wel het beeld van politici die volslagen onzin uitkramen, en dat zouden dan onze leiders moeten zijn.

De Daily Dad zou geen nieuwsbrief voor ouders zijn als de oplossing niet in het vader- of moederschap te vinden zou zijn:

We might not be able to “fix” all those people out there, but we can make a difference at home. We can’t magically imbue our clueless leaders with wisdom or convince the mob to be kind and rational, but we can teach our children to be those things. We can show them, each and everyday, how a good person ought to act. We can model the virtues the world needs more of.

Vind ik mooi. En tegelijk vind ik ook dat we de optie open moeten houden dat we wel degelijk ook voor verandering kunnen zorgen op het grotere toneel.

Maakt deze informatiebron mij een beter persoon?

Tof filmpje over hoe informatiebronnen je beïnvloeden. Dalton Caldwell:

Is this content serving me well and making me a better founder and better human being? Or is it making me depressed and sad? Always go for the positive.

Een andere blik op het stikstofprobleem

Via @aliettejonkers kwam ik bij dit stuk in het Algemeen Dagblad, waarin wordt gepleit voor het herzien van ons beeld op wat ’natuur’ precies is en wat er precies beschermd moet worden. De definitie van natuur is namelijk de basis voor het stikstofprobleem. De huidige aanpak is er volledig op gericht om de natuur in stand te houden, en om dat voor elkaar te krijgen moet met name de agrarische sector zich aanpassen.

De ‘postzegelnatuur’ waar we nu mee zitten opgescheept maakt het oplossen van de stikstofcrisis extra ingewikkeld. In plaats van na te denken over het schrappen van regels of kleine natuurgebiedjes, zouden we in Nederland echter juist grotere natuurgebieden moeten creëren, stelt Kees Bastmeijer, hoogleraar natuurbeschermingsrecht aan de Universiteit van Tilburg. ,,Dat maakt het makkelijker om aan de Europese natuurwetgeving te voldoen. In grotere gebieden kunnen we soorten die nu ernstig bedreigd worden beter in stand houden. Daardoor komt er op den duur minder druk op kleine gebiedjes. Het kabinet zou een Deltaplan kunnen maken dat in de toekomst een robuuste natuur oplevert.’’

Ik zat het stikstofdebat te kijken, en daar sprak Thierry Baudet over ongeveer hetzelfde punt: moeten we koste wat kost vasthouden aan de natuur zoals hij is? Of moeten we er simpelweg aan wennen dat niet alles gelijk kan blijven aan hoe het was? Baudet kreeg wel gelijk een sneer terug: hij is immers ook degene die graag wil dat Nederland weer wordt zoals vroeger. Dat terzijde: dit standpunt over de natuur overwegen is een oefening in het bekijken van een groot probleem vanuit verschillende standpunten. Ik miste dat in het debat, en dit artikel geeft voeding aan de andere kant van het perspectief.

Overigens blijf ik persoonlijk groot voorstander van het herzien van de bioindustrie. Niet perse vanwege de stikstofcrisis, maar ik sluit me aan bij het standpunt van Klaver dat de bioindustrie failliet is.

Een nieuw hoofdstuk

Afgelopen week nam ik, met pijn in m’n hart, officieel afscheid bij Blendle. Het is het meest knotsgekke bedrijf en de meest lieve club waar ik ooit voor heb gewerkt.

Ik ben ongelofelijk trots op wat we de afgelopen jaren hebben gebouwd en voor elkaar hebben gekregen. En ik weet iets van de plannen voor de komende jaren en kan niet wachten om te zien hoe die worden uitgerold.

Jarenlang hebben we, zonder enige ervaring, gepionierd. Nu zit er een team met een bak ervaring vanuit Bol.com, Tesla en SoundCloud, waar ik voor meer dan 100% in geloof.

Ik ken maar weinig mensen die zo tot diep in hun vezels verbonden zijn met het probleem dat ze willen oplossen als Alexander. Dat iemand als hij CEO is geeft me hoop dat er wel degelijk leiders kunnen zijn met een moreel kompas.

En tegelijk gaat GRIP door het dak. En dat succes, samen met het versterkte MT, gaven voor mij de doorslag dat dit een goed moment zou zijn om deze stap te zetten.

GRIP gaat over verantwoordelijkheid nemen over je tijd. Het is immers ons meest kostbare bezit. En het is goed om je eigen advies serieus te nemen. Is dat makkelijk? Nou nee, niet echt eigenlijk. Maar wel nodig.

Ik ga een dag in de week met m’n dochter optrekken. En ik ga me helemaal richten op de internationale versie van GRIP. En heb een lange lijst met allerlei andere dingen waar ik me mee wil bemoeien. Ik kan niet wachten om te zien wat dit nieuwe hoofdstuk gaat brengen.

Wat volgens James Clear nodig is voor succes

James Clear schrijft in z’n nieuwsbrief over het verschil tussen amateurs en professionals. Professionals richten zich op het echte werk, en niet op de marginale verbeteringen:

It’s easier to waste time debating the last 10% of improvement than it is to just do the thing that makes 90% of the difference. It’s easier to claim that you need a better diet plan or a new workout template or different gear than it is to admit that what you really need is to not miss a workout for the next six months.

Wij Nederlanders zouden wat vaker boos moeten worden

Nederland is geen radicaal, maar een oerconservatief land. Alles moet en zal platgespoten worden met de eerloze matigheid die wij als deugd zien. Polderen veronderstelt bovendien dat je met een werkbare oplossing komt, waarmee twee kampen met gerechtvaardigde, maar tegengestelde belangen kunnen leven. In het klimaatdebat hebben we echter allemaal hetzelfde belang. Met mensen die uit korte-termijnegoïsme liever de kop in het zand steken, moet je helemaal niet polderen.

Helemaal eens.

De gevallen die goed gaan analyseren

Bijzonder interessant HBR artikel. Een opvallend stukje gaat over het verzamelen van nieuwe perspectieven, en volgens de auteur is het daarbij ook interessant om te kijken naar wat je anders deed in de situaties die goed gingen. Dus in plaats van kijken naar de negatieve variant (waarom neemt medewerker X ontslag?) kun je kijken naar de positieve voorbeelden: wat zijn de redenen dat medewerker Y kiest om te blijven?

A lawyer I spoke to, for instance, told me that the partners at his firm would occasionally meet to discuss initiatives that might grow their business in the longer term. But to his frustration, the instant one of those meetings ended, he and the other partners went back to focusing on landing the next short-term project. When prompted to think of positive exceptions, he remembered one longer-term initiative that had in fact gone forward.

\

\

What was different about that one? I asked. It was that the meeting, unusually, had included not just partners but also an associate who was considered a rising star—and it was she who had pursued the idea. That immediately suggested that talented associates be included in future meetings. The associates felt privileged and energized by being invited to the strategic discussions, and unlike the partners, they had a clear short-term incentive to move on long-term projects—namely, to impress the partners and gain an edge in the competition against their peers.

Stappenplan voor nieuwe leiders

Het stappenplan dat ik vijf jaar eerder had willen hebben:

> It’s day one and you’re pumped. You have that fancy office/conf room! But as you go through meetings, your mood changes. You find that the organization is large and complex. Multiple teams and leads are vying for your attention and you can’t even keep their names straight. You’re are also detecting whiffs of trouble: projects in trouble and people who don’t like each other. A sister organization seems to be eyeing your turf. Your CEO checks in with you at the end of the day - “How are things? All good? Super excited you’re here.”. You nervously type out a “All good!” but you’re secretly worried whether you’ll survive your first three months.

Tien miljoen per jaar voor werkdruk in de kamer

De Kamer heeft ook qua werkdruk een voorbeeldfunctie. Goed dus dat daar wat aan gaat gebeuren. Ik hoop dat ze niet vergeten hoe belangrijk goede hulpmiddelen zijn: Denk deelt één computer?!

“Wij hoeven de eer niet te claimen. Maar we zijn wel heel blij”, zegt een tevreden Selçuk Öztürk, Kamerlid van Denk, die een onverwachte sleutelrol speelde. Hij zit op de werkkamer die hij deelt met de andere fractieleden. De drie bureaus staan tegen elkaar geschoven, met één gezamenlijke computer. Zo bespaart de kleine fractie op de kosten.

Stop met staken en protesteren, tijd voor actie

In de pressrelease van C40, die The Green New Deal promoten:

Avoiding the worst impacts of the climate crisis means cutting global emissions in half by 2030

Dit is precies wat er in het Nederlandse klimaatakkoord is vastgelegd. Tijd dus om te stoppen met staken en herrie, en om de plannen uit dat akkoord uit te voeren.

Regels voor nieuwe regels

In Farsighted las ik over Executive Order 12291. Deze EO schreef voor dat elke nieuwe voorgestelde regel zogenaamde ’regulatory impact analysis’ moest ondergaan. In essentie zou dit ervoor moeten zorgen dat elke nieuwe belangrijke wet meer zou opleveren dan dat het zou kosten. Geen eenvoudige opgave en er was ook een hoop kritiek (want heel veel effecten die goed zijn voor een samenleving zijn lastig te meten), maar het zorgde wel voor een gigantische verlaging van nieuwe wetgeving. In verschillende keren gewijzigde vorm is de regel nog steeds in werking.

In Nederland hebben we, voor zover ik weet, niet zo’n meta-wet. Interessante vraag is dus of het zinnig zou zijn om iets dergelijks te overwegen.

Elon Musk, in betere tijden, zei over het vormen van een democratie op Mars dat het gemakkelijker zou moeten zijn om wetten af te schaffen dan ze in te stellen. Ook een interessant idee, wat wellicht wendbaarder maakt.

Hierop aansluitend: ieder land schrijft, logischerwijs, eigen wetgeving. Goed, want elk land is uniek en heeft haar eigen uitdagingen. Maar het voelt ook dubbelop, want heel veel is gelijk. Het zou tof zijn als er iets zou zijn waarmee international wetgeving aan elkaar wordt gelinkt en vergeleken. Ik zag laatst een lid van de Tweede Kamer in een debat een Franse wet overhandigen aan een minister om een bepaald punt te onderstrepen. Vroeger was het misschien ook lastig om al die papieren bij elkaar te houden, maar daar zijn nu natuurlijk systemen voor. Het zou cool zijn als je in één oogopslag kunt zien hoe verschillende landen wetgeving rondom soft- en harddrugs hebben ingericht, bijvoorbeeld.